شماره ی نهم- می مانست!
شونزده سالمه. شونزده سال زندگی رو دیدم و میدونم کمه اما به طور کلی وجودم پر شده از بی اعتمادی. نیاز دارم یه دوست داشته باشم که بهش تکیه کنم.
خب خب خب! این جانب فردا که نه ولی پس فردا امتحان آمار داره! و بعدشم محیط زیست و از پسشون بر میاد!
روی مود خوبیم و میخوام رو مود خوبم بمونم. میخوام دوست پیدا کنم و امیدوارم بتونم. دوست دارم فردا که نه ولی پس فردا برم جلوی اون مدرسه. میدونم چشمم میخوره به یه آدم و حالم بد میشه اما دوست دارم برم.
یادم اومد اسم اینجا خاطرات شخصی یک پری بوده! وای اسم وب هم یادم رفت و عوضش کردم اشتباهی. ولی شاید اسممون عوض باشه اما از پایه همونیم!
باید به وب بقیه هم سر بزنم و کامنت بدم. جدا یادم رفته بود اینجا چند نفرو دنبال میکنم! من بیشتر از اینکه پری باشم ماهی ام. اما همینم و فکر نکنم بشه کاریش کرد رفیق!
عنوان هم چیز جالبیه. یه کلمه بود توی انشام که باعث شد معلم به درست بودنش شک کنه. نمیدونم چرا ولی همین بمونه خوبه.
باید درس بخونم. بعدش دوباره میام!
